อนาคตของฉัน

+เพราะอนาคตข้างหน้าเราต้องพบเจอ

.....กับเรื่องราวอีกมากมาย++

อดีต คือสิ่งที่จับต้องไม่ได้ แต่เอามาปรับปรุงได้แก้ไขได้คือบท

เรียนในอนาคต

อนาคต คือสิ่งที่ยังมาไม่ถึง จับต้องไม่ได้เช่นกัน แต่ฝันได้ว่าอยากทำอะไร

แต่ปัจจุบัน คือสิ่งที่ทำให้เกิดขึ้นได้ ด้วยสติ ความคิด ความรู้สึก และหัวใจ

**เพราะฉะนั้นฉันคิดว่าหากเรานำอดีตที่ผ่นมาอดีตเป็นรากฐานเพื่อทำปัจจุบันให้ดีกว่าเดิม

แล้วอนาคตข้างหน้าก็จะดีเอง เพราะอดีตคือรากฐานของอนาคต**

ฉันคิดว่าในอนาคตข้างหน้าของฉันสิ่งที่ฉันอยากทำเป็นอันดับแรก คือ ทำให้ครอบครัวภูมิใจ

ประสบความสำเร็จในชีวิตทุกๆด้าน ไม่ว่าจะเป็นการงานหรือเรื่องต่างๆ

ฉันว่าอยู่กับอะไรที่เป็นธรรมชาติบ้างก็ดี...

เพราะได้ผ่อนคลายความเครียดบ้างส่วนอาชีพที่ฉันอยากเป็นคือ

ไกด์ เพราะเป็นอาชีพที่ท้าทายดีต้องพบเจอกับผู้คนมากมาย

และหลายชาติหลายภาษา..ได้ท่องเที่ยวไปในที่ต่างๆที่เราไม่เคยไป

แต่ที่สำคัญเราต้องพูดได้หลากหลายภาษาเช่นกัน

ฉันว่าการได้เจอกับคนเยอะๆ ทำให้เราได้รู้อะไรมากมาย

ไม่เพียงแต่ ความเป็นมิตรภาพ แต่ยังได้รู้เกี่ยวกับวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของพวกเขา

ได้เพื่อนใหม่ๆ ได้ประสบการณ์ ใหม่ๆ ได้ปรับตัวให้เข้ากับสังคมอย่างเหมาะสม

และก็ได้ถ่ายรูปสถานที่ต่างๆ ที่สวยงามด้วย ..

.. อย่างที่คนส่วนใหญ่เรียกกันว่า **ใช้ธรรมชาติบำบัด**

ฉันอยากมีบ้านสวยๆที่สร้างขึ้นด้วยเงินของฉันเอง

คงเป็นบ้านสีฟ้าเพราะ ครอบครัวของฉันชอบสีฟ้ามาก

พ่อกับแม่ของฉันบอกว่า มองดูแล้วสบายตาดี...

หากถึงวันนั้นฉันคงมีความสุขมาก ฉันจะทำสวน น้ำตก แบบธรรมชาติไว้ในบ้าน

...แต่กว่าจะถึงอนาคตที่เราฝันไว้ ก็ต้องผ่านกับอุปสรรคต่างๆมากมาย

ซึ่งอาจจะมีทั้งสุขและทุกข์ **

++ถึงแม้ว่ามันอาจจะเหนื่อยบ้าง ท้อบ้างแต่มันก็เป็นส่วนหนึ่งชีวิตฉันบอกตัวเองไว้เสมอ

สิ่งที่ฉันอยากทำในอนาคตมีมากมาย หลายอย่าง ...

บ้างอย่างเราอาจจะคิดเกินความเป็นจริง แต่ใครจะรู้ว่า อนาคตข้างหน้าเราจะเป็นเช่นไร

คงอยู่ที่ตัวเราเองในวันนี้ ว่า ทำสิ่งต่างๆ เรื่องๆ ได้ดีที่สุดหรือยัง

เพราะ ถ้าวันนี้เรายังทำไม่ถึงที่สุดแล้ว อนาคตของเราวันข้างหน้าซึ่งต้องเจอกับเรื่องราวที่เราไม่เคยรู้จัก

และเราจะก้าวผ่านจุดๆ นั้นได้อย่างไร..หากไม่ทำวันนี้ให้ดีที่สุด

เพราะความคิดของแต่ละคนแตกต่างกัน

.. เราจึงควรเรียนรู้เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์และปรับปรุงแก้ไขให้ดียิ่งขึ้น..

++ เพื่ออนาคตที่ดีในวันข้างหน้า++

งานเลี้ยง

..ไม่มีงานเลี้ยงใดที่ไม่มีวันเลิกรา..

**ฉันคิดเช่นนั้น..เพราะเราต่างคนก็ต้องแยกย้ายกันไปตามทาง

ตามความใฝ่ฝัน..แต่สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยง

คือ มิตรภาพความเป็นเพื่อนและความผูกพัน

ซึ่งมันเกิดขึ้นโดยที่เราสัมผัสได้ ..

เป็นทุกๆความรู้สึก สนุก สุขและเศร้าเมื่องานเลี้ยงจบลง

ฉันได้ไปงานเลี้ยงรุ่นเมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมา ได้พบเจอเพื่อนเก่าๆ มากมายฉันรู้สึกดีใจ

และบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าจะมีช่วงเวลาดีๆ อย่างนี้ได้อีกเมื่อไร..

ฉันได้รับประทานอาหารกับเพื่อนร้องเพลงด้วยกัน มีกิจกรรมและเกมส์ที่สนุกมาก..

อาจารย์ทุกท่านก็มาร่วมรับประทานอาหารและพูดคุยถามความเป็นอยู่ลูกศิษย์ทุกคน..

แน่นอนต้องมีอาจารย์ที่ปรึกษามาด้วย อาจารย์ที่ปรึกษาของฉันใจดีมากๆแต่ถ้าโกรธก็น่ากลัวที่สุดเช่นกัน

จุดเด่นของงานนี้ คือ ความผูกพัน ระหว่างอาจารย์กับนักเรียนและ ความรักระหว่างเพื่อน

และเก้าอี้ บนเวที เราทุกคนต่างสงสัยว่าเก้าอี้บนเวทีมีไว้ทำไม..

งานเลี้ยงใกล้จะเลิกแล้ว แต่แล้วทุกคนก็ต้องหันไปยิ้มทั้งน้ำตาเมื่อ

มีผู้ชายคนหนึ่ง เดินขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับกล่าวคำ ว่า สวัสดีทุกคน

ผู้อำนวยการของโรงเรียนของเรามาร่วมงานในวันนี้ด้วย..ปกติเราจะไม่ค่อยได้พบท่าน เพราะ ท่านมีงานเยอะมากมาย

วันนี้เลยเป็นวันดีอีกวันที่ท่านมากล่าวพูดคุยทักทาย กับเราซึ่งเราไม่ได้ยินเสียงท่านเป็นเวลานาน

ท่านพูดแค่ว่า พ่อดีใจมากที่ลูกทุกคนยังไม่ลืม บ้านที่เคยร่วมสุขร่วมทุกข์ด้วยกันหลังเดิมหลังนี้

ขอบใจที่วันนี้มากันพร้อมหน้าพร้อมตา..ก็พูดคำซึ้งๆไม่ค่อยเป็นนอกจากขอให้ลูกๆทุกคน โชคดี

พบเจอแต่สิ่งที่ดีเข้ามาในชีวิต...และอย่าลืมพ่อยังเป็นพ่อของลูกๆทุกคนเสมอ

และคำพูดสุดท้ายที่ทำให้เราจดจำไม่มีวันลืม คือ **....ถึงร้ายก็รัก...**

และเราทุกคนก็ถ่ายรูปร่วมกันและก็แยกย้ายกันกลับบ้าน..

สิ่งหนึ่งที่ติดอยู่ในใจทุกคน และจะอยู่ตลอดไปคือ ..ความทรงจำ..